To wszystko powoduje jedną rzecz – DYSTANS do drugiego człowieka.

I w to miejsce, w tą mniejszą lub większą szparę, a czasem przepaść,

włazi ta siła, włazi zło.

Nakręca, podsyła myśli, interpretacje, utwierdza w osądzie.

Robi nam się do drugiego człowieka coraz dalej i dalej, i dalej…

A w sercu rośnie uraza coraz większa i większa, i większa…

I zanim się obejrzymy zło triumfuje.

A my możemy tego nawet nie widzieć.

Mamy żal, pretensje do drugiej osoby, nie wiedząc nawet, że to nie ona tak naprawdę jest… „wrogiem”, lecz zło, które wykorzystuje nieświadomość, niedomówienia, które mówi „ale po co będziesz rozmawiać”, „ale po co będziesz wyciągać rękę”.

Jesteśmy trochę jak dwa walczące psy, które walczą nie swoją walkę, lecz swoich panów…

Dlatego potrzebna tu jest uważność.

Potrzebne jest zatrzymanie się.

Potrzebne jest rozpoznanie co tak naprawdę tu się dzieje.

Potrzebne tu jest sprawdzenie jakimi oczami patrzę.

Potrzebne jest uświadomienie sobie czy to idzie z serca czy z głowy.

Czy to idzie z moich ran czy z prawdy.

I tak, w związku z tym, że przeżyliśmy wiele bolesnych doświadczeń może być nam trudno. Mamy też poinstalowane przeróżne mechanizmy obronne, które automatycznie się uruchamiają, gdy coś nas dotyka, rani.

I właśnie na to liczy zło.

Na to, że znienawidzimy.

Na to, że będziemy złorzeczyć.

Na to, że w miejsce serca tętniącego miłością wlezie ono.

Dlatego tak ważne jest zaopiekowanie się swoimi wewnętrznymi zranieniami.

Dlatego tak ważne jest objęcie miłością tych wszystkich naszych części, które były odrzucane.

Dlatego tak ważne jest zmniejszenie dystansu do samych siebie…

Bo wtedy automatycznie zmniejsza się dystans do innych w naszym własnym sercu nawet jeśli potrzebujemy zachować od nich dystans fizycznie.

Bo tak, czasem trzeba postawić granice.

Czasem trzeba odejść lub pozwolić odejść.

Pamiętając jednak o tym z jaką energią to robimy.

Bo można postawić granice w złości i złorzeczyć drugiej osobie zatruwając tym… własne serce.

A można postawić je z miłości do siebie i jednocześnie życzyć drugiej osobie tego, by to, co nią szarpie zostało uzdrowione.

O tym jest dla mnie nadchodząca Wielkanoc.

O tym jest dla mnie krzyż.

O tym, że siła zła nie miała szans, nawet w takim momencie.

O tym, że Jezus umierając na krzyżu nie pozwolił złu skorumpować swojego serca.

„Wybacz im, bo nie wiedzą co czynią”.

Wierność Miłości do końca.

Czy to znaczy, że mamy być naiwni?

Pozwalać innym, by nas ranili?

Nie.

To nie jest o tym.

To jest o tym czy pozwolimy sile zła zapanować nad naszym własnym sercem.

To jest o tym czy to siła zła czy miłość poprowadzi nas w tym co w danym momencie zrobimy wobec siebie samych czy wobec drugiej osoby.

Życzę więc Wam i sobie MOCY SERCA na ten czas Wielkiej Nocy i na każdy dzień po niej.

A poniżej dzielę się ponownie piosenką, która jest ze mną od Wielkanocy 2021.