„Jestem tak zmęczona tym procesem.”
„Ciągle coś wyłazi do przepracowania.”
„Noż kurna ciągle coś.”
„Już było fajnie, to znowu coś wylazło.”
„Mam już dosyć.”
„Nic nie pomaga.”
„Pomaga, ale na chwilę.”
„Ile to jeszcze będzie trwało?”
„Już nie wiem co mam robić.”
„Tyle rzeczy już próbowałam/em.”
Czytaj dalej Wychowujemy siebie od nowa.
On się tym zajmie.
Dałam się kiedyś komuś bardzo sprowokować. Broniąc się z całej siły, tak naprawdę „uderzyłam” samą siebie. W konsekwencji odebrałam sobie sama dużo więcej tego, czego ta osoba nie robiła wobec mnie, a czego ja się od niej dopominałam.
Dałam się podejść. I tak naprawdę nie tej osobie, a moim własnym brakom, lękom, nieświadomości, bo ta osoba mogłaby robić nie wiem co i tak nic by nie wskórała, gdyby nie było we mnie czegoś co z prowokacją wchodziło w rezonans.
Zwykłe „niezwykłe” momenty…
Kocham ten moment, gdy się wybudzam i jestem jeszcze jedną nogą tam, a drugą tu…
Czuję wtedy przenikające się dwa światy…
Tak jakby jeden z nich przekazywał mnie z czułością drugiemu…
Kocham ten moment, gdy moje oczy zauważają widok z okna mojej sypialni.
Uśmiecham się wtedy 
Bo to tak jakby mnie witał…
Jestem z tym widokiem sam na sam.
Nieśpiesznie, w zachwycie, w kontakcie bez słów…
Kocham to powolne wchodzenie w dzień.
Stopniowe, w swoim tempie…
Na Dzień Taty, dla taty, który wybiera inaczej.
Tato, który przełamujesz stare, krzywdzące schematy.
Tato, który sam nie dostałeś miłości.
Tato, który sam nie miałeś męskiego oparcia i przewodnika.
Tato, który doświadczyłeś przemocy, odrzucenia, a nawet wykluczenia.
Tato, który nie doświadczyłeś zdrowych wzorców.
Czytaj dalej Na Dzień Taty, dla taty, który wybiera inaczej.
Więcej życia!
Jak mieć więcej życia w sobie?
Jak czuć więcej życia w sobie?
Jak doświadczać więcej życia?
Żyć jako TY! Czytaj dalej Więcej życia!
Na Dzień Mamy dla mamy, która wybiera inaczej.
Mamo, która przełamujesz stare pokoleniowe schematy.
Mamo, która koisz swoje wewnętrzne zranienia, by nie przekazywać ich dalej.
Mamo, która robisz stale przestrzeń na czytanie, słuchanie, oglądanie tego, co wspiera Cię w byciu dobrą mamą.
Mamo, która dbasz i o zdrowie emocjonalne i o zdrowie fizyczne swojego dziecka/dzieci.
Mamo, która bierzesz na poważnie bycie mamą.
Mamo, która wybierasz inaczej.
Mamo, która rozmawiasz i słyszysz.
Mamo, której zależy na autentycznej relacji z każdym ze swoich dzieci.
Mamo, która pozwalasz sobie i im być człowiekiem.
Mamo… Czytaj dalej Na Dzień Mamy dla mamy, która wybiera inaczej.
Ekspresja Duszy
Kiedy mnie coś zachwyca, kiedy mnie coś głęboko porusza, pojawia się wtedy przemożna chęć, by podzielić się moimi odczuciami ze światem.
I wtedy pojawia się ten głos – „Przestań, zbłaźnisz się.”
Zbłaźnisz się mówiąc o wzruszeniu.
Zbłaźnisz się mówiąc o tym, co w środku czujesz.
Zbłaźnisz się mówiąc, że to ci się podoba.
Zbłaźnisz się pokazując, że akurat to cię porusza.
Zbłaźnisz się pokazując, że pod wpływem tego coś przeżywasz.
Zbłaźnisz się…
Ocenią cię…
Pomyślą, żeś dziwna.
Pomyślą, że coś z Tobą nie tak.
Powiedzą, że nie znali cię od tej strony, że straciłaś w ich oczach, że tego się po tobie nie spodziewali.
Albo nie powiedzą, ale pomyślą!
Komunikacja z dzieckiem wewnętrznym – warsztaty
Zapraszam na kolejną edycję warsztatów, na których uczę mojego sposobu komunikacji z dzieckiem wewnętrznym. Narodziła się ona we mnie w czasie mojego osobistego procesu, a następnie przez lata stosowania dojrzewała. Jest dzieckiem mojego powołania, światełkiem rozświetlającym wewnętrzny mrok i oświetlającym drogę do siebie. Z wielką radością i przyjemnością przekazuję go dalej.
Czytaj dalej Komunikacja z dzieckiem wewnętrznym – warsztaty
Mrzonki-mrożonki. Ku refleksji…
MRZONKI-MROŻONKI – odcinek 9, ostatni
Ku refleksji.
Za nami osiem odcinków mrzonek-mrożonek. Dzisiejszym, dziewiątym, kończymy ich cykl. Zapraszam nim do podsumowania-refleksji. Jeśli nie czytałaś/eś poprzednich części to zachęcam do poczytania i sprawdzenia z czym Ciebie kontaktują, na co wskazują. A jeśli znasz poprzednie części, to popatrz sobie jeszcze raz na ich tytuły, które przypominam poniżej: Czytaj dalej Mrzonki-mrożonki. Ku refleksji…
„Gdy się uzdrowię, to już nigdy nie będę nikogo potrzebować.”
MRZONKA-MROŻONKA – odcinek 8
„Gdy się uzdrowię, to już nigdy nie będę nikogo potrzebować.”
W tym zdaniu jest ukryty dramat, na który składa się jednocześnie krzywda jak i mechanizm obronny chroniący przed nią. W tym zdaniu ukrywa się nadzieja, że wreszcie nie trzeba będzie znowu doświadczać odrzucenia, wykluczenia, zdrady, wykorzystania, nadużycia, braku odpowiedzialności i empatii z drugiej strony, braku miłości… Poprzez to zdanie skarży się małe zawiedzione i rozczarowane dziecko, które przestało ufać, że kiedykolwiek zostanie potraktowane tak, jak tego potrzebuje. Poprzez to zdanie wybrzmiewa małe dzielne dziecko-bohater „poradzę sobie sam!”, „nikogo nie potrzebuję!”. Ileż tu musi być krzywdy… Ileż tu musi być tęsknoty za tym, co nie przychodzi, która potwornie boli… Czytaj dalej „Gdy się uzdrowię, to już nigdy nie będę nikogo potrzebować.”